อาหารโอซาก้า｜ทาโกะยากิ โอโคโนมิยากิ คุชิคัตสึ ซาลาเปา 551

1. ทาโกะยากิ（たこ焼き）

ของกินเร็วของโอซาก้าที่ซื้อได้ตามแผง คิดมาจากโชโบยากิ（ちょぼ焼）และเรดิโอยากิ（ラジオ焼）ยุคไทโชถึงโชวะ และร้านเริ่มเพิ่มขึ้นในเมืองช่วงปีโชวะ 30 (ราวปี 1955–1964) ส่วนใครเป็นคนคิดมีหลายทฤษฎี

ร้านวานากะ สาขาหลักเซ็นนิจิมาเอะ（わなか 千日前本店）ใกล้โรงละครนัมบะแกรนด์คาเง็ตสึ เปิดจันทร์–ศุกร์ 10:30–21:00 น. เสาร์ อาทิตย์ และวันหยุด 9:30–21:00 น. จ่ายด้วยเงินสดหรือ PayPay ส่วนร้านคุคุรุ สาขาหลักโดทงโบริ（くくる 道頓堀本店）ขึ้นชื่อเรื่องบิกคุริทาโกะยากิ（びっくりたこ焼）ที่ปลาหมึกยักษ์ยื่นออกมาจากก้อน ซื้อกลับวันธรรมดา 10:30–21:30 น. นั่งกินในร้าน 11:00–20:30 น.

2. โอโคโนมิยากิ และโมดันยากิ（お好み焼き）

อาหารที่คนโอซาก้าเรียกว่าโซลฟู้ดคู่กับทาโกะยากิ ละลายแป้งสาลีกับน้ำซุปดาชิและต้องมีกะหล่ำปลี รูปแบบปัจจุบันลงตัวหลังสงคราม และคนทั่วญี่ปุ่นรู้จักมากขึ้นจากงานเอ็กซ์โปโอซาก้าปี 1970 ส่วนโมดันยากิ（モダン焼）ที่รวมกับยากิโซบะก็มีคนชอบมาก

• ในตรอกใกล้กันก็มีร้านโอโคโนมิยากิ อ่านเพิ่มที่ ตรอกโฮเซ็นจิโยโกโจ และ โดทงโบริ

3. ซาลาเปาหมู 551 โฮไร（豚まん）

ซาลาเปาจีนที่เข้ามาจากย่านไชน่าทาวน์หลังการปฏิรูปเมจิ แล้วปรับรสให้เข้ากับคนญี่ปุ่น ร้าน 551 โฮไรหั่นหมูและหัวหอมเป็นลูกเต๋า และช่างห่อทีละลูกด้วยมือ ผลิตและขายภายในวันเดียว ขายเฉลี่ยวันละราว 170,000 ลูก

• ซื้อเป็นของฝากดูที่ ของฝากโอซาก้า

4. ออมไรซ์（オムライス）

มีทฤษฎีว่าออมไรซ์เกิดที่โอซาก้าในปี 1925 ที่ร้านอาหารฝรั่งฮกเกียวคุเซ（北極星）ซึ่งเปิดปี 1922 เรื่องเล่าคือเจ้าของร้านเอาไข่เจียวบางห่อข้าวผัดซอสมะเขือเทศให้ลูกค้าประจำที่ท้องไม่ดี

สาขาหลักชินไซบาชิ（心斎橋本店）อยู่ในอาคารแบบสุกิยะที่สร้างปี 1950 นั่งกินบนพื้นเสื่อทาทามิ และร้านครบ 100 ปีในปี 2022

5. คิตสึเนะอุด้ง และอุด้งสุกี้（きつねうどん）

คิตสึเนะอุด้งเกิดที่ย่านเซ็มบะ（船場）โอซาก้าในสมัยเมจิ น้ำซุปของอุด้งโอซาก้าทำจากสาหร่ายคมบุและปลาโอแห้ง

อุด้งสุกี้（うどんすき）ต้มอุด้งในหม้อด้วยน้ำซุปดาชิรสอ่อน

6. เนกิยากิ（ねぎ焼）

ร้านเนกิยากิยามาโมโตะ สาขาหลักจูโซ（ねぎ焼やまもと 十三本店）เปิดตั้งแต่ปี 1965 และเรียกตัวเองว่าร้านต้นตำรับเนกิยากิ อยู่ย่านจูโซ（十三）เขตโยโดงาวะ เปิดปกติ 11:30–21:00 น. (สั่งสุดท้าย)

7. คุชิคัตสึ（串カツ）

ร้านคุชิคัตสึในโอซาก้ามีกฎว่าห้ามจุ่มซอสซ้ำ（二度漬けお断り）ย่านจังจังโยโกโจ（ジャンジャン横丁）ในชินเซไกมีร้านเก่าที่เปิดหลังสงครามและร้านที่คนต่อคิวเรียงกัน ชื่อจังจังมาจากเสียงซามิเซ็นและกลองที่ใช้เรียกลูกค้า ส่วนชื่อจริงของถนนคือนันโยโดริ（南陽通商店街）

ร้านโยโกซึนะ สาขาสึเท็นคาคุ（横綱 通天閣店）มีคุชิคัตสึกว่า 40 แบบ

8. ของทะเลตลาดคุโรมง（黒門市場）

ตลาดคุโรมงมีร้านราว 150 ร้าน ถนนตลาดยาวราว 580 เมตรมีหลังคาคลุมตลอด เริ่มจากพ่อค้าปลาที่ตั้งร้านรอบวัดเอ็นเมียวจิช่วงปลายสมัยเอโดะ และเป็นตลาดทางการเมื่อปี 1902

ร้านปลาหลายร้านมีที่นั่งให้กินซูชิ ข้าวหน้าอาหารทะเล และเทมปุระ มีของย่างเสียบไม้อย่างหอย กุ้ง และเนื้อ และตลาดนี้ขายปลาปักเป้าด้วย ร้านเปิดราว 6:00–16:30 น. ถึง 8:00–20:00 น. แล้วแต่ร้าน หลายร้านปิดช่วงบ่าย

9. อาหารเกาหลีย่านสึรุฮาชิ（鶴橋・コリアタウン）

ถนนมิยูกิโดริ（御幸通商店街）ยาวราว 300 เมตร มีร้านค้าราว 150–170 ราย ร้านกิมจิกว่า 20 ร้าน และร้านหมูนึ่ง（むし豚）กว่า 5 ร้าน

รอบสถานีสึรุฮาชิมีย่านร้านค้าในอาเขตบรรยากาศย้อนยุคและร้านยากินิกุหลายร้าน กลิ่นยากินิกุและกิมจิของย่านนี้ได้รับเลือกเป็น 1 ใน 100 ภูมิทัศน์กลิ่นของกระทรวงสิ่งแวดล้อม

• ขยะจากการเดินกินให้ทิ้งที่ร้านที่ซื้อหรือนำกลับไปเอง · อ่านเพิ่มที่ สึรุฮาชิและโคเรียทาวน์โอซาก้า

10. คัพนู้ดเดิลที่อิเคดะ（カップヌードルミュージアム）

มายคัพนู้ดเดิลแฟกทอรี 1 ถ้วย 500 เยน วาดลายถ้วยเอง เลือกซุป 1 จาก 4 แบบ และเครื่อง 4 จาก 12 แบบ ส่วนโรงงานชิกิ้นราเมงให้นวดแป้งทำบะหมี่เอง ม.ต้นขึ้นไป 1,200 เยน ประถม 600 เยน ต้องจองล่วงหน้า