ศาลเจ้าโอกามิยามะ โอกุมิยะ｜ประตูที่ถูกย้ายมาแล้วไม่มีใครหมุนกลับ

จุดเด่นและสิ่งที่ไม่ควรพลาด

ประตูที่หันหลังให้คนมาไหว้

ประตูศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ปลายทางเดินหินเดิมเป็นประตูหน้าของไซระคุอิน หนึ่งในวัดย่อยของกลุ่มวัดไดเซ็นจิ เมื่อย้ายมาที่นี่ผู้ย้ายไม่ได้กลับทิศทางของอาคาร ด้านที่เคยเป็นด้านหน้าจึงกลายเป็นด้านที่หันเข้าหาศาลเจ้า และด้านหลังกลายเป็นด้านที่ต้อนรับคนเดินขึ้นมา ชื่อเรียกของมันตรงตัวว่าประตูหันหลัง

รายละเอียดนี้บอกประวัติของสถานที่ได้ในตัว บริเวณนี้เคยเป็นพื้นที่ที่ศาสนาพุทธกับชินโตอยู่ร่วมกันมาหลายร้อยปี จนถูกแยกออกจากกันในสมัยเมจิ ประตูที่ยังหันผิดด้านอยู่คือร่องรอยของช่วงเวลานั้นที่ไม่ได้ถูกจัดให้เรียบร้อย

อาคารที่กางปีกออกยาวราว 50 เมตร

อาคารปัจจุบันสร้างในปี 1805 เป็นงานสถาปัตยกรรมแบบก้งเง็นซุคุริขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น รูปแบบนี้เชื่อมห้องบูชาชั้นใน ห้องถวาย ห้องไหว้ และปีกสองข้างให้เป็นอาคารเดียวกัน ความยาวของปีกทั้งสองข้างรวมราว 50 เมตร ในปี 1988 อาคารนี้พร้อมศาลเจ้าย่อยชิโมยามะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ

สิ่งที่หายากกว่าคือของข้างใน ผนังและเสาใช้เทคนิคเบียคุดันนุริ คือปิดแผ่นเงินแล้วทาแลกเกอร์ใส เมื่อเกิดปฏิกิริยาเคมีสีจะเปลี่ยนเป็นสีทองแดงเข้มที่ทำเลียนแบบไม่ได้ เสากลมด้านหน้าและเสาครึ่งวงกลมด้านข้างของห้องบูชาชั้นในถือเป็นตัวอย่างขนาดใหญ่ที่สุดของเทคนิคนี้ในญี่ปุ่น การใช้ในสเกลนี้แทบไม่มีที่อื่น

ของอีกชิ้นที่เก็บไว้ที่นี่คือเกี้ยวแปดเหลี่ยมสูง 3.2 เมตร หนักหนึ่งตัน ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นตะวันตก ต้องใช้คนหาม 450 คน จึงไม่ได้ออกมาให้เห็นบ่อย

ทางเดินหินธรรมชาติที่ยาวที่สุดในญี่ปุ่น

ทางเดินจากย่านวัดไดเซ็นจิขึ้นมาถึงศาลเจ้าปูด้วยหินธรรมชาติที่ไม่ได้ตัดให้เรียบ เป็นทางหินธรรมชาติที่ยาวที่สุดในญี่ปุ่น เดินผ่านสะพานเล็ก แล้วหินจึงเริ่มเป็นทางจริงจัง ผ่านเสาโทริอิทองแดง และจบที่บันไดใหญ่ ระดับความสูงค่อย ๆ เพิ่มขึ้นตลอดทาง

สองข้างทางเป็นป่าซีดาร์เก่าและมีสิงโตหินเฝ้าทางที่ถูกมอสขึ้นจนเกือบกลืนไปกับต้นไม้ นี่คือช่วงที่คนเดินขึ้นเขาไดเซ็นเส้นทางเกียวจะใช้ร่วมกัน ก่อนแยกไปบรรจบเส้นทางหลักที่ช่วงที่ 5 คนที่ไม่ได้ตั้งใจขึ้นยอดเขาก็เดินเฉพาะช่วงนี้ได้