ศาลเจ้าคาโมจิ｜ศาลเจ้าเรื่องเงินที่ชื่อจริงมาจากเหล็ก ไม่ใช่เงิน

จุดเด่นและสิ่งที่ไม่ควรพลาด

ชื่อที่มาจากเหล็ก ไม่ใช่เงิน

หมู่บ้านคาโมจิเคยเป็นแหล่งผลิตทามาฮางาเนะ เหล็กกล้าคุณภาพสูงที่ได้จากการถลุงทรายเหล็กด้วยวิธีทาทาระ และเป็นวัตถุดิบของดาบญี่ปุ่น ในบริบทนั้นอักษร 金 หมายถึงโลหะหรือเหล็ก ไม่ได้หมายถึงทองหรือเงิน ชื่อ 金持 จึงแปลตรงตัวว่าที่ที่มีโลหะอยู่

ความบังเอิญอยู่ตรงที่ในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบัน คำเดียวกันนี้อ่านอีกแบบแปลว่าคนรวย ศาลเจ้าในหุบเขาที่ไม่มีอะไรเลยจึงกลายเป็นจุดหมายของคนที่อยากขอเรื่องเงินทั้งประเทศ นี่คือกรณีที่ชื่อเสียงของสถานที่มาจากการอ่านผิดของคนรุ่นหลัง ไม่ใช่จากสิ่งที่สถานที่นั้นเป็นมาแต่แรก

หินที่หนักขึ้นมาเอง

ตำนานการก่อตั้งบอกว่าในปี 810 ลูกชายคนที่สองของเจ้าหน้าที่ศาลเจ้าอิซุโมะเดินทางไปศาลเจ้าอิเสะ ระหว่างทางหินศักดิ์สิทธิ์ที่เขาพกมาหนักขึ้นจนเดินต่อไม่ไหวตรงจุดนี้ คืนนั้นเขาฝันเห็นคำสั่งให้สร้างศาลเจ้าตรงที่หินหยุด

เทพที่ประดิษฐานมีสามองค์ คือ อาเมะโนะโทโคทาจิ โนะ มิโคโตะ ยาสึคามิซุ โอมิซุนุ โนะ มิโคโตะ และโอมิซุนุ โนะ มิโคโตะ ทั้งสามเป็นเทพเรื่องการสร้างบ้านแปงเมืองและการเปิดแผ่นดิน ไม่ใช่เทพการเงินโดยตรง ความเชื่อเรื่องเงินมาทีหลังจากชื่อสถานที่ ทั้งนี้เป็นความเชื่อและธรรมเนียม ไม่ใช่คำรับประกันผลลัพธ์

ในปี 1333 คาโมจิ คาเงฟุจิ หัวหน้าตระกูลท้องถิ่น มาขอพรให้ชนะที่นี่ก่อนออกไปช่วยจักรพรรดิโกะไดโกะหนีจากที่เนรเทศ ตามคำบอกเล่าเขาใช้ผ้าม่านหน้าแท่นบูชาของศาลเจ้าเป็นธง

บันได 90 ขั้นกับต้นไม้อายุ 600 ปี

จากที่จอดรถและร้านจำหน่ายเครื่องราง ต้องเดินขึ้นบันไดหินราว 90 ขั้นผ่านดงซีดาร์ไปยังอาคารหลัก ระยะไม่ยาวแต่ชัน และเป็นหินธรรมชาติที่ขั้นไม่เท่ากัน ส่วนนี้คือสิ่งที่ทำให้บรรยากาศต่างจากศาลเจ้าริมถนน

ในบริเวณมีต้นไม้สองต้นที่อยู่ในรายชื่อต้นไม้สำคัญ 100 ต้นของจังหวัดทตโตริ ต้นหนึ่งคือซาวาระอายุราว 600 ปี อีกต้นคือชานชินซึ่งหาได้ยากและในอดีตใช้เป็นพืชสมุนไพร สองต้นนี้คือสิ่งที่อยู่ที่นี่มาก่อนความเชื่อเรื่องเงินหลายร้อยปี