แหล่งโบราณคดีมุกิบันดะ｜เมืองอายุสองพันปีที่เจอเพราะเขาจะสร้างสนามกอล์ฟ

จุดเด่นและสิ่งที่ไม่ควรพลาด

เมืองที่ขุดเจอเพราะจะสร้างสนามกอล์ฟ

คนแถบนี้รู้มานานว่าบนเนินมีของเก่า แต่ไม่มีใครรู้ว่ามีขนาดไหน จนกระทั่งโครงการสนามกอล์ฟทำให้ต้องขุดสำรวจเต็มพื้นที่ ผลที่ได้คือหมู่บ้านยุคยาโยอิที่ยังอ่านผังได้ทั้งหมด และการตัดสินใจก็เปลี่ยนไป พื้นที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 1999 และขยายเขตอีกครั้งในวันที่ 28 มีนาคม 2008

สิ่งที่ทำให้ที่นี่ต่างจากแหล่งโบราณคดีทั่วไปคือขนาด เขตที่ขึ้นทะเบียนกว้าง 152 เฮกตาร์ และที่ขุดไปแล้วเป็นเพียงราวหนึ่งในสิบของทั้งหมด ตัวเลขที่พบจากส่วนนั้นคือบ้านหลุมราว 460 หลัง อาคารเสาฝังราว 510 หลัง และสุสานเนินดิน 39 แห่ง อีกเก้าส่วนสิบยังอยู่ใต้หญ้าที่เดินผ่าน

สุสานที่มีมุมสี่มุมยื่นออกมา

ในบรรดาสุสานที่พบ มีแบบที่เรียกว่าโยซุมิโทสึชุตสึกาตะ คือเนินดินสี่เหลี่ยมที่มีมุมทั้งสี่ยื่นออกไปเหมือนดาว รูปทรงนี้พบเฉพาะในภูมิภาคซันอินฝั่งทะเลญี่ปุ่น ไม่ใช่รูปแบบของเมืองหลวงยุคนั้น เป็นหลักฐานว่าพื้นที่นี้มีระเบียบและอำนาจของตัวเอง ไม่ได้ลอกใครมา

ชุมชนนี้มีอายุใช้งานราว 300 ปี ตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายยุคยาโยอิราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล จนถึงต้นยุคโคฟุนราวต้นศตวรรษที่ 3 ช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดคือศตวรรษที่ 2 ซึ่งตรงกับยุคที่บันทึกจีนเรื่องวาจินเล่าถึงผู้คนบนหมู่เกาะนี้ นอกจากนี้ยังพบคูคันรอบชุมชน และบ้านที่ถูกไฟไหม้ราว 20 หลังซึ่งทำให้รู้ว่าหลังคาสมัยนั้นมุงด้วยดิน ไม่ใช่หญ้าอย่างเดียว

วิวที่อธิบายว่าทำไมเลือกที่ตรงนี้

สวนแบ่งเป็นห้าเขตคือมัตสึโอกาชิระ มุกิยามะ มุกินิยามะ โดโนฮาระ และเซ็นทานิ เขตมุกิยามะมีบ้านจำลองตั้งเรียงอยู่บนที่ราบยอดเนิน ส่วนเขตโดโนฮาระอยู่ริมขอบเนินและมองลงไปเห็นที่ราบกับทะเลญี่ปุ่นทั้งแนว

ยืนตรงนั้นแล้วคำถามว่าทำไมคนเมื่อสองพันปีก่อนเลือกเนินลูกนี้ก็ตอบตัวเอง ด้านหนึ่งคือทะเลและเส้นทางเดินเรือ อีกด้านคือภูเขาไดเซ็น ตรงกลางคือที่ราบเพาะปลูก ทั้งสามอย่างมองเห็นได้จากจุดเดียว