วัดนิชิฮงกันจิ｜มรดกโลกหน้าสถานีเกียวโต หอไม้ใหญ่สมบัติชาติ

จุดเด่นและสิ่งที่ไม่ควรพลาด

หอโกเอโดและหออามิดะโด

หอโกเอโด（御影堂）เป็นสมบัติของชาติ สร้างใหม่ปี 1636 และซ่อมใหญ่ปี 2009 กว้าง 48 เมตร ลึก 62 เมตร สูง 29 เมตร

หออามิดะโด（阿弥陀堂）เป็นสมบัติของชาติ สร้างใหม่ปี 1760 และซ่อมปี 1985 กว้าง 42 เมตร ลึก 45 เมตร สูง 25 เมตร

พิธีสวดเช้า 6:00 น. เริ่มที่หออามิดะโดแล้วต่อที่หอโกเอโด และทุกวัน 11:00 น. มีการฟังธรรมที่หอโกเอโด

ประตูคาระมง สมบัติของชาติ

ประตูคาระมง（唐門）เป็นประตูสี่เสาหลังคาเปลือกไม้สนฮิโนกิ หน้าจั่วโค้งแบบคาระฮาฟุ（唐破風）ตกแต่งด้วยงานแกะสลักหรูหราสมัยโมโมยามะเต็มทั้งประตู

อีกชื่อหนึ่งคือฮิงุราชิมง（日暮らし門）งานบูรณะทำตั้งแต่มิถุนายน 2018 ถึงกันยายน 2021 และเสร็จแล้ว

ต้นแปะก๊วยใหญ่และหอกลอง

ต้นแปะก๊วยใหญ่（大イチョウ）อายุราว 400 ปี เป็นอนุสรณ์ธรรมชาติของเมืองเกียวโต มีชื่อเล่นว่าแปะก๊วยกลับหัวและแปะก๊วยพ่นน้ำ ตำนานเล่าว่าเคยพ่นน้ำออกมาตอนเกิดไฟไหม้

หอกลองไทโกโร（太鼓楼）มุมตะวันออกเฉียงเหนือของวัด เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมสำคัญ เชื่อกันว่ามีรอยดาบของกลุ่มชินเซ็นกุมิ（新撰組）สมัยปลายเอโดะ

ประวัติของวัด

ต้นกำเนิดของวัดคือหอบูชาที่คาคุชินนิสร้างที่ฮิงาชิยามะโอทานิในปี 1272 ปี 1591 โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ มอบที่ดินให้ย้ายมาที่ตั้งปัจจุบัน และปี 1602 วัดแยกเป็นฝั่งตะวันออกและตะวันตก

วัดได้เป็นมรดกโลกเมื่อธันวาคม 1994 ในกลุ่มมรดกทางวัฒนธรรมของเกียวโตโบราณ

อาคารที่ปกติไม่เปิดและงานประจำปี

ศาลาฮิอุงคาคุ（飛雲閣）สูง 3 ชั้นริมสระในสวนเทคิซุยเอ็น（滴翠園）เป็นสมบัติของชาติ และเป็นหนึ่งในสามศาลาที่มีชื่อของเกียวโต ตามปกติไม่เปิดให้ชม

นอกจากนี้ยังมีอาคารโชอิน（書院）และเวทีโนห์ฝั่งเหนือ（北能舞台）ซึ่งเป็นสมบัติของชาติ เวทีโนห์มีจารึกปี 1581 เป็นเวทีโนห์ที่เก่าที่สุดที่ยังเหลืออยู่

• 20 ธันวาคม: พิธีปัดกวาดฝุ่นโอซูซูฮาไร（御煤払）เริ่มราว 7:00 น. เข้าชมได้ตามสะดวก วันนั้นพิธีสวดเช้าเริ่ม 5:30 น.
• 31 ธันวาคม: พิธีส่งท้ายปีโจยะเอะ（除夜会）
• 9–16 มกราคม: งานโกโชกิโฮองโก（御正忌報恩講）
• 8 เมษายน: งานวันประสูติพระพุทธเจ้า ฮานะมัตสึริ（花まつり）
• 20–21 พฤษภาคม: งานวันเกิดผู้ก่อตั้งนิกาย 21 พฤษภาคมมีการแสดงโนห์ที่เวทีโนห์ฝั่งใต้